HOE IK OMGA MET EMOTIE ETEN


Ik zit met mijn telefoon in mijn handen. Het is de zoveelste keer dat ik Facebook check. Ik heb een bericht geplaatst en er komt weinig of geen reactie op. Ik voel verdriet. Twijfel. Is het wel goed genoeg?!


Om 16u zin krijg ik zin om te snoepen. Er ligt niet zoveel in de kast. Ik neem een blokje chocolade. Maar dat ene stukje is niet genoeg en ik neem nog een stukje. ’s Avonds eet ik een grotere portie dan ik gewend ben. Ik schep nog een tweede keer op. Om 21u zit ik alweer met mijn hoofd in de kast. Ik eet vier koekjes van Evelien. Pff, ik vind de koekjes zelf niet eens lekker. Maar ik heb gewoon zin in iets zoets.


De volgende ochtend volg ik een les yoga. Op het einde is er een rustmoment. Dan liggen we met z’n allen op ons matje. Terwijl ik daar zo lig rollen de tranen over mijn wangen. Ik begrijp het niet. Maar ik kan het niet tegenhouden. Ik pak een zakdoekje en droog discreet mijn tranen weg. Niemand heeft er iets van gemerkt. Of, dat hoop ik toch.


Op het einde van de les komt de yoga lerares naar me toe. Ze doet een babbeltje met me. Alsof ze het aanvoelde. Ik vertel haar over een oude herinnering. Over een diep verdriet dat ik tijdens de les voelde.


Het is de jonge Nathalie. Het is de kleine Nathalie, toen ik nog kleuter en een jong meisje was. Ik werd toen af en toe gepest op school. Ik hoorde er niet altijd bij. Ik droeg een bril en had overgewicht. Die jonge Nathalie wil zich zo graag geliefd wil voelen. Aanvaard. Dat ze er bij hoort.


Tja, en dan kan een Facebook bericht die weinig reacties oplevert een ‘trigger’ zijn. Ik begrijp ook plots waar die onrust van gisteren vandaan kwam.


Dus, eenmaal terug van de yoga les, maak ik een kopje thee voor mezelf. Ik ga ermee lekker in de zetel zitten. Met een kussentje. Ik moet zo toch eindelijk eens aan het werk, maar dat kwartiertje gun ik mezelf nog.


Wanneer mijn thee op is, sta ik weer recht uit de zetel. Ik ga naar de badkamer en maak me klaar voor mijn werkdag. Ik voel me weer goed. Ik voel me licht. Het is alsof ik iets losgelaten heb. Er is ook weer rust in mijn hoofd. Ik hoef niet meer te snoepen en eten. De drang is helemaal verdwenen.


Er is een reden waarom ik je dit vertel.


De reden is omdat oude angsten, pijn en verdriet altijd invloed hebben op hoe we eten en snoepen.


En dit is precies waar emo-eten vandaan komt.


En ik weet het. Het is heel vervelend. We kijken hier liever niet naar. We drukken het liever weer weg, die oude pijn, dat verdriet, de afwijzing, angsten en frustraties. Ik begrijp het, ik heb niet ook altijd zin om ermee bezig te zijn. Of de tijd.


Maar hoe vervelend het ook is, zeker op bepaalde momenten, het heeft ook iets moois in zich. Iets liefdevols ook. Want het is een weg naar genezing. Het is het opruimen van die oude pijn en stress. Alles wat opgeslagen zit in ons lichaam. Eigenlijk toont eten en snoepen ons een weg naar onze emoties. Een weg om dichter bij onszelf te komen. Om meer onszelf te worden. Meer van onszelf te houden.


Want je kunt nog zoveel diëten proberen als je wilt. Keto, intermittend fasting, koolhydraatarm, calorieën tellen… Je kunt het allemaal volgen. Dat is prima.


Maar als je niet de oorzaak aanpakt zal het altijd een strijd blijven. Mijn ervaring is echter dat je die strijd verliest. Vechten tegen emoties is als vechten tegen de bierkaai. Die strijd win je niet. En je zult dan blijven eten en snoepen. Het zal niet weggaan of weer terugkomen.


Wat je wel gaat helpen is liefdevol aandacht schenken aan je emoties. En uiteindelijk de reden begrijpen waarom je (teveel) eet of snoept. Want zonder strijd zal dan de chipszak voorgoed dicht blijven.


X

Nathalie


PS: Ik heb deze maand nog ruimte voor drie gratis Nooit-meer-op-Dieet-gesprekken. Tijdens zo'n gesprek brengen we jouw valkuilen in kaart en zet je al de eerste stappen naar een gezondere levensstijl. En, mag ik je helpen? Ik hoop heel erg op een ja! Stuur me een berichtje en vertel daarin wat meer over jezelf.

Recente berichten

Archief

Zoeken op tags

Volg ons

  • Facebook - Grey Circle
  • Twitter - Grey Circle