Nathalie begeleidt drukbezette vrouwen die last hebben van snoepbuien en emotioneel eten naar een blijvend gezond gewicht.

 

 

IK DEEL GRAAG MIJN VERHAAL MET JOU

Apetrots ben ik op mijn dochtertje. Mijn dochtertje laat zich niets aanpraten, door niemand (zelfs niet door haar eigen moeder :-). .Zij is helemaal puur zichzelf. Voor veel vrouwen – mezelf inbegrepen – is het niet zo vanzelfsprekend om gevoelens te uiten en te zeggen: tot hier en niet verder. Dat hebben wij niet van huis uit meegekregen. 

Ieder heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen geschiedenis.
Wat jij en ik gemeenschappelijk hebben, is dat we niet geleerd hebben om van onszelf te houden zoals we zijn. Misschien voelde ook jij je niet geliefd of zelfs afgewezen. 

 

WAT IK ZAG WANNEER IK IN DE SPIEGEL KEEK

Toen ik een jaar of zestien was wilde ik net zo zijn als de andere meisjes in mijn klas: slank en mooi.
Maar telkens ik in de spiegel keek, kon ik niets anders zien dan een onaantrekkelijk, mollig meisje.
Ja, ik was heel ontevreden.

 

Als ik nu naar foto's uit die tijd kijk, zie ik een atletisch meisje, helemaal niet dik of mollig.
Maar ik vergeleek me met die magere meisjes uit de klas. Dat was het schoonheidsideaal waaraan ik wou voldoen – omdat ik bang was dat ik anders niet mee zou tellen.

Ik had in die tijd weinig zelfvertrouwen en dacht negatief over mezelf. Ik dacht dat ik alleen gelukkig kon zijn als ik ook superslank was. En toen begon ik met diëten.

 

Ik was letterlijk panisch dat er een kilo bij zou komen. Elk dieet dat je maar kan bedenken heb ik gevolgd: Montignac, Weight Watchers, Fit for Life, proteïneshakes … 

 

Ik was alleen maar met eten bezig. Het zat altijd in mijn hoofd. Ik was non-stop op dieet en had onbedwingbare eetbuien en snoepaanvallen. Natuurlijk jojode ik ontzettend: ik viel af en kwam weer aan, en viel weer af en kwam weer aan… 

Ik at wanneer ik me gelukkig voelde of iets wilde vieren. En ik at wanneer ik verdrietig of boos was, of me eenzaam voelde. Dan vond ik troost in eten. Eten was niet alleen mijn grootste vijand, het was ook mijn grootste vriend – want ik at al mijn problemen weg. 

 

Net als jij ken ik de schaamte en de schuldgevoelens die bij overeten en stiekem snoepen horen. Na een (vr)eetbui dacht ik vaak: “Had ik het maar niet gedaan.” Maar keer op keer was de drang om te snoepen sterker dan mij. 
 

Uiteindelijk kreeg ik zelfs boulimie.
 

Jaren gingen voorbij waarin ik opbokste tegen de kilo’s en de weegschaal.
Hoewel ik het belang van gezond eten en bewegen echt wel kende, lukte het me niet om op gewicht te blijven.
Waarom toch raakte ik steeds verstrikt in die eetbuien?

 

IK WAS EEN GETAL OP DE WEEGSCHAAL

Ik weet nog goed dat ik op een dag naar het getal staarde dat mijn weegschaal aangaf.
Ik voelde frustratie, was boos op mezelf omdat ik weer gefaald had. 
Plots snapte ik hoe het zat. Want wat zei dat getal eigenlijk over mij? Waarom was ik boos op mezelf? 

Waarom accepteer ik mezelf pas als ik 59 kilo weeg, 64, 68, of …? Waarom niet NU?

 

IK BEN GOED ZOALS IK BEN, EN JIJ OOK

Ik stopte met denken: “Ik ben niet goed genoeg, ik moet afvallen.” 
In plaats daarvan ging ik denken: “Ik ben goed zoals ik ben.” 
En vanaf dat moment veranderde mijn leven. Eindelijk begon ik af te vallen!

 

Het is een lange zoektocht geweest, met vallen en weer opstaan.
Met veel verdriet ook. Want ik moest ook onder ogen zien wat de echte oorzaak van mijn eetprobleem was: dat ik mijn woede en pijn liever inslikte dan dat ik ze toonde. Dat ik door veel te eten en te snacken mijn nare gevoelens probeerde weg te eten. 

 

Ik heb hard gewerkt om mezelf terug te vinden. Maar het is me gelukt.
Ik kan in de spiegel kijken en blij zijn met wat ik zie. 


Want nu weet ik dat de werkelijkheid heel anders in elkaar zit dan ik op m'n zestiende dacht. Dat geen meisje of vrouw dezelfde lichaamsvorm of hetzelfde gewicht heeft. We zijn kort, lang of gemiddeld en smal, breed of doorsnee. Welk gewicht bij jou past, bij welk gewicht jij je superlekker voelt, dat is helemaal aan jou.

 

Als jij nu worstelt met eetbuien en snoepverslaving, wil ik je meegeven dat je in jezelf moet blijven geloven.
Je zal me niet horen zeggen dat jij een eetstoornis hebt. Wel dat jij een fantastische vrouw bent. 

En dat je er niet alleen voor staat. Ik ben er om je te helpen. Ik kan je leren om aandachtig te luisteren naar je hongergevoel en te genieten van je eten. Als je dat eenmaal doet, zal je zoveel kunnen afvallen als je zelf wil. 

 

 

 

Over Nathalie Theys

Nathalie Theys (1981) is gediplomeerd coach én 15 jaar ervaringsdeskundige in emotie-eten. In 2011 startte zij haar bedrijf Nooit meer op dieet. Daarmee ondersteunt zij drukbezette vrouwen (en mannen) die last hebben van snoepbuien en emotioneel eten, tot aan boulimie toe. 

Nathalie zorgt ervoor dat hun overweldigende drang naar eten wordt opgelost en dat zij hun ideale gewicht bereiken – zonder dieet of punten tellen. Dat doet ze via privécoaching en mastermindbijeenkomsten. 

Je kan Nathalie ook boeken voor een inspirerende presentatie over emoties en eten, en wat eten met aandacht kan betekenen voor je gewicht en je gezondheid.

 

 

 

Wil je graag contact met me opnemen?